free web hosting | free website | Business Web Hosting | Free Website Submission | shopping cart | php hosting
DUITSE PANTSERVOERTUIGEN
In Normandië


Inleiding

Het staat buiten kijf dat de Duitse tanks buitengewone wapens waren. Dik pantser en zwaar geschut deden de geallieerde tanks op hun grondvesten trillen. De schrik zat er zo in bij de tankbemanningen dat iedere Duitse tank voor een Tiger tank werd aangezien. Cijfers tonen aan dat er in juni 1944 'slechts' 62 van dit type zich in Normandië bevonden (samen met 26 Königstigers) en de rest bestond voor het merendeel uit de Pantzerkampfwagen IV (ook niet te onderschatten) en de formidabele PzKpfw V 'Panther'. Hieronder is een staatje te zien hoe de verdeling was van de Duitse pantzers en jagdpantzers. Op 1 juni 1944 hadden de Duitsers 1533 van deze 'voertuigen' in Normandië, op 25 augustus 1944 waren er nog maar 74 van over.

DUITSE TANKS IN NORMANDIË
TUSSEN 1 JUNI EN 25 AUGUSTUS 1944

TANKTYPE
AANTAL
SOMUA 35.S TANKS
23
Pz.Kpfw.III
6
Pz.Kpfw.IV
609
Pz.Kpfw.V 'PANTHER'
333
Pz.Kpfw.VI 'TIGER'/'KÖNIGSTIGER'
88
JAGDPANZER & STUG
393

TOTAAL 1 JUNI 1944
1533
TOTAAL 25 AUGUSTUS 1944
74

Toen Hitler in 1935 zich niet langer aan het Verdrag van Versailles wenste te houden werd opdracht gegeven het 'Pantzerwaffe' uit te breiden. In het najaar van 1935 vertoonde hij tijdens een wapenschouw zijn tanks aan het Duitse volk. Deze bestond toen nog voornamelijk uit de Pantzerkampfwagen IA (Pz.Kpfw.IA), waar Duitsland toen zo'n 300 van bezat. Op 15 oktober 1935 worden de eerste drie Pantzerdivisione opgericht. Om de nodige gevechtservaring op te doen gingen tussen 1936/37 vier tank bataljons naar Spanje als onderdeel van het Kondor Legion.

Iedere Duitse tank die eind jaren dertig werd ontwikkeld kreeg in eerste instantie een 'VK' (Versuchs Konstruktion) aanduiding. Hierachter stonden vier cijfers, de eerste 2 waren het prototypenummer en de volgende het aanmaaknummer (bijvoorbeeld VK.4501). Ging de tank in productie dan kreeg het een Sonderkraftfahrzeug nummer toegewezen (bv. Sd.Kfz.181). De type aanduiding werd aangegeven in Romeinse cijfers en modificaties (Ausfürung) werden met een letter aangegeven (bijvoorbeeld voor de 'Tiger' zag het er dan zo uit: Pz.Kpfw. Tiger Ausf.E, Sd.Kfz.181).

Somua S 35

Een tank die de nodige bewondering bij de Duitse Pantzersoldaten teweeg bracht was de Franse Somua S 35. De 20 ton zware tank werd in de periode 1935/40 gebouwd en had een snelheid van 40 km per uur. De toren, gegoten uit één stuk, bevatte een kanon van 47mm. Van de 500 stuks die geproduceerd waren namen na de overgave van Frankrijk de Duitsers een aantal in gebruik. In juni 1944 hadden de Duitse troepen in Normandië nog 23 stuks tot hun beschikking.

Een Somua S 35 in het Tankmuseum, Bovington, UK

Pantzerkampfwagen III

Waren de Pz.Kpfw.I en II eerder lichte pantservoertuigen, de Pz.Kpfw.III was duidelijk een tank. De onwikkeling begon in 1936. De Ausf.A tot D waren in feite prototypen. Na vele wijzigingen aan de motor, ophanging en overbrenging ging in 1939 de productie van start met de Ausf. D en E.In eerste instantie geleverd met een 37mm kanon werd al snel tijdens de eerste proefnemingen duidelijk dat dit te licht geschut was. In 1942 wordt dit kanon veranderd en loopt de Pz.Kpfw.III Ausf.G met het 50mm kanon van de band. Dit 5 cm KwK (Kampfwagen Kanone) 39L/42 was naar de mening van Guderian (oprichter van het Duitse Panzter leger) en Hitler van te kort kaliber (42) en wenste een 5 cm KwK 39L/60. Met het kaliber Lang 60 verscheen de Ausf.J eind 1941. Het gewicht was onderwijl opgelopen van 19 naar 22 ton, ook vanwege de dikkere bepantsering van 30mm naar 50 mm.

Pz.Kpfw.III Ausf.F

Als in Rusland blijkt dat de Pz.Kpfw.III geen partij is voor de Russische T34 wordt de productie in augustus 1943 gestaakt. Tot die tijd zijn dan 6260 Pz.Kpfw.III's in verschillende uitvoeringen gebouwd. Na die tijd blijft de Pz.Kpfw.III componenten leveren om het Sturmgeschütz III te produceren. In juni 1944 waren in het gebied van Normandië nog maar 6 Pz.Kpfw.III in actie.

Pantzerkampfwagen IV

Uiterlijk leek de Pantzerkampfwagen IV veel op de Pz.Kpfw.III, alles was alleen een slagje groter. Het werd geleverd met een 75mm kanon van het kaliber Lang 24. Omdat de doordring capaciteit te klein bleek werd in 1942 het 75 cm KwK 40L/43 kanon geplaatst. Zo ontstond de Pz.Kpfw.III Ausf.F2 die de standaard van de Duitse Panztertroepen zou worden.

Een Pz.Kpfw.IV in Brussel

De ontwikkeling stopte daar niet mee. In Ausf.G werd het kanon verder verbeterd met het 48 kaliber geschut. In de Ausf.H werd het front pantser verzwaard tot 80mm en werden zogenaamde 'bazookaplaten' aangebracht rondom de toren en de zijvlakken om het loopwerk te beschermen. De holle lading van de bazooka granaat 'brandde' dan alleen een gat in de beplating en de hete scherven kwamen niet verder dan het pantser van de tank. Het gewicht liep op van 19-tot 25 ton, maar het motorvermogen steeg van 250-naar 300 pk. Van de standaard Pz.Kpfw.IV werden 8748 geproduceerd. In juni 1944 hadden de Duitse troepen de beschikking over 609 Pz.Kpfw.IV's. Net als bij de Pz.Kpfw.III werd het onderstel verder gebruikt voor verschillende andere toepassingen, zoals de Sturmpanzer IV, Sturmgeschütz IV, Jagdpanzer IV, bruggenlegger, bergingsvoertuig etc.


Pantzerkampfwagen VI 'Tiger'

Tijdens een bespreking met Hitler op 26 april 1941 werd een basis gelegd voor een zwaar bewapende en bepantserde tank. De firma Henschel bouwde prototype VK 4501 (H) en Porsche prototype VK 4501 (P). Firma Krupp leverde het 1310 kg zware geschut, een 88mm KwK 36L/56. Toen op 20 april 1942, ter ere van Hitlers 53ste verjaardag de beidde typen werden getoond, zei Reichsmarshall Herman Göring, bij het aanschouwen van de Henschel tank:"Mein Führer, das is ja fantastisch!" Na de nodige proeven tussen de Porsche en de Henschel werd gekozen voor de laatste. Het onderstel van de Porsche werd later gebruikt voor de 65 ton zware Elefant Jagdpantzer. De Henschel, ondertussen de 'Tiger' genaamd, liep vanaf juli/augustus 1942 van de band.

Links de Pz.Kpfw.VI 'Tiger' van Vimoutiers

Ondanks het enorme gewicht van 60 ton, wist de 700 pk Maybach HL 230 motor, de Tiger met een topsnelheid van 37 km per uur voort te trekken. Nadeel was wel dat na 65 km in het veld de brandstoftanks leeg waren (op verharde wegen was het bereik 115 km). Tussen augustus 1942 en augustus 1944 werden 1350 Tigers afgeleverd. Het was de meest afschrikwekkende verschijning op het slagveld, maar niet onoverwinnelijk. Lichtere geallieerde tanks konden de draaisnelheid van de zware toren vaak ‘ontlopen’. Hydraulisch draaide de toren vrij traag en als het het met de hand gedaan moest worden had de schutter 720 slagen nodig om de toren 360 graden rond te krijgen. In juni 1944 waren er ruim 60 actief in Normandië, (zie de Tiger van Vimoutiers).

De eerste 495 afgeleverde Tigers waren geschikt om geheel onder water zich te verplaatsen, tot een diepte van bijna 4.50 meter. Het was namelijk al snel duidelijk dat het enorme gewicht voor menig bruggetje te zwaar zou zijn. De luiken waren met rubber ringen verzegeld, de torenring was met een opblaasbare ring af te sluiten. Om de bemanning en de motor van zuurstof te voorzien was een driedelige pijp als snorkel achterop de Tiger gemonteerd. De latere Tigers werden niet meer voor ‘diepte’ geproduceerd, maar konden nog wel tot een diepte van 1.50 meter waden.

De binnenzijde van de toren van de 'Tiger' van het tankmuseum te Bovington, UK.

Er werden 3 varianten gebouwd op de Ausf.E van de Tiger. Ten eerste was daar de Tiger commandotank (Panzerbefehlswagen). Dit type was ontdaan van de coaxiaal machinegeweer en het aantal granaten was terug gebracht naar 26 om meer ruimte te bieden aan de extra radioapparatuur. De andere versie, een bergings tank, was de Berg PzWg. Tiger. Dit model ontstond niet in de fabriek maar in het veld om gestrande andere zware voertuigen te verslepen. En dan was daar de afschrikwekkende Sturmtiger. Dit was de 38 cm Raketenwerfer 61 auf Sturmmorser Tiger, ook bekend onder de naam Sturmpanzer VI. Dit wapen werd speciaal ontwikkeld om aanvallende troepen te ondersteunen om lastige doelen te vernietigen. Het voertuig had geen beweegbare toren maar een opbouw. In de opbouw was ruimte voor 12 raketten van 350 kilo elk! Deze hadden een maximumbereik van 6000 meter. Het 70 ton wegende gevaarte had 7 man aan boord. De gedrochten waren te laat om ingezet te worden als aanvalswapen tegen de Russen. De paar die ingezet werden tegen de westerse geallieerden werden snel uitgeschakeld.

De Sturmtiger


Hier naar 'Het vervolg van de Duitse pantservoertuigen'

GA TERUG